Pika fillestare për çdo matje është të vendoset se cila është masa e duhur sasiore (Goodman, 2009). Faza e dytë, pra, konsiston në përcaktimin se cilat
matje ose vlerësime duhet të kryhen në mënyrë që të afrohemi – sa më shumë të jetë e mundur
– një vlerësimi gjithëpërfshirës të katër aspekteve kryesore të mbuluara në këtë protokoll: 1) përdorimi i energjisë, 2) kostot e rikonstruksionit, 2) vlerësimi fotometrik 3) vlerësimi i përdoruesit.
Një supozim themelor i këtij protokolli është se niveli i monitorimit mund të ndryshojë sipas ambicies dhe buxhetit të ekipit të monitorimit dhe gjithashtu mundësisë për të hyrë në ndërtesë rregullisht. Prandaj, protokolli zhvillon dy nivele monitorimi: nivelin e monitorimit “bazë” dhe “gjithëpërfshirës”. Niveli bazë i monitorimit kërkon më pak ditë matjesh, d.m.th. një ditë me re dhe një ditë me diell, mundësisht rreth ekuinoksit.